metaltadbiraghajan

داستان خوانساری ۲۷قسمتی تدبیر آقاجان

مقدمه:
با عرض سلام
و تبريك عيد فطر
داستان چند قسمتي رو به گويش مادري نوشتم
عيدي دوستان و همشهريان عزيز
اميدوارم مقبول طبع مردم خونگرم و هنر دوست خوانسار واقع بشه
تقاضادارم اشتباهات گويشي ، آوايي و نوشتاري
تذكر داده بشه تا در ارسال دنباله ي داستان خطاها كمتر بشه
و تمنا دارم كمي كه داستان پيش رفت براي انتخاب اسم بهتر از راهنماييهاي و همفكري خوب مردمم بهره مند شم.
با تشكر (خانم سیما)

metaltadbiraghajan

قسمت اول

يه وقت چشمام واكرت ،
اصلا خوم نتومه،
هوا خا همو تاريكو!چه وقت بيداريو؟؟؟!!!يقين دوبره ممد سر به سرمژ نو،ننان چون انديمن خوشمزو😁
ساعت دو و نيم مونژ زابرا كرتيه و خوش و خندون درخفتيه😡.
ساعته كسان تا زنگژ بخچه شش و نيم نان و درخوسان اما نه سر ساعت شش و نيم كوكسو

.
هزه شوم به؛ مانيه اژوات سطله دم بره نه ،انگار حكم تيرم به. شاله ري سرم سنگينيژ كرت، ال له كه مانتوم چنديژ ديگمه دارات،حلا چرا ودخو گنان؟

امدارات هميزن فكرم كرت كه بمدي رخت و لباس پوشيده مين بره دران، كا شان؟؟؟ خو درآن؟؟؟
مين خو راش شان؟؟!!!😕😕😕
يا علي!!!! اگه بقيه بيدار گننده ؟!؟ 😧😧😧
چشي فكر كرنده ؟؟؟چي شيژون بياژان؟؟؟
همون نمزونا امگو چكران
؛كه بمدي ماشينم روشن كرتيه و مين بر گاراژه درآن😮😦

ابي حتمي چل گنان.نكرو دو شخصيتيان😟
دو نفر گنان، 😳اگه يكي برسو بواژو ،چد كره ؟؟؟ هميزن سرژ ژير خوستيه و داره كا شه؟؟

كا امگو بشان؟

مين خيابونه دسته ،بشه سمت اهرم چرا ماشينه
و اهرمژ هل دا سمت چپ و يه اندان تر فرمونه سمت چپ و مون و ماشينه بشتمين چپ .

نفميما كه بو فرمون هادو ؟؟دلم؟؟!!
جن و؟!
از چليمو ؟!؟
كه هميزن بشتان و بشتان. يه پار يقا سر راستو يه پار ياقا بپيچكان

و آفتو كل آسمونه در به كه بمدي
بعله راه خوسار درآن😳
ابي ام زونا كا شان ،راه هميشگي سرسبز و قشنگه به با عطر مست او و خاك و روشنايي ملس آفتو

بعدژ كيجه تنگه و بره مسره آقاجانم اينا

قسمت دویوم

🖋زنگ برم بي خوس🔔
صدا آشنا آقاجانم از اون ور هسه از دم بر هاله
از پشت گوشي آيفونه:
بعله!!

نفسم بند اومه 😶😶آقاجانم😐

اينبار اژوات:
كه بو؟؟؟

نفسم برين دا و اموات:
مونان بابا جان،سوگل

هيچ صدايي نومه ، هيچ صدايي نه به
آسمون و زمين همه حوشگ گنندده، همچي يخ بگفت، يحتمل زبون آقاجانم جي به سقف دانژ ديسا

آقاجان !! سوگلان!!! بره تاق نندين؟؟؟
صدا تق ضامن بره بومه
آخي
همون برم هول ندابه كه ننان با چه سرعتي آقاجانم برسا ،پش بره
سلام بابا جان، خيرو !!؟ چه بي خبر؟!چي شي گنو؟!!
نصف شوم را گفتدين،كسي تيريژ گنو؟؟

جواب سلام آقاجانم يادم واشه :نه آقاجان همه سالمنده شكر خدا
همينجوري دلم تنگ به راگفتان
يگراگي
آقاجانم چند سانتي بلندتر گنا
سرژ از بالا سر مون بگرنا طرف ماشينه با يه ضرب دستي مونژ پس خوس

ميخ گنا، صدا مين حلق ناژ بموند، بعدژ يقين با ضرب و زور فكر و خيالژ به گه صداژ برنموه:
تنهايه????
چي شي گنو؟؟؟
اين پسا مون ورم مالا
اصلا به آقاجانم نكسان و معطلش نگنان
فقط تندي اموات :
تنها بومان، مانيم اينا خبر ندارنده
هلا وترسنده نگران گننده ، زنگ بيخوسيدن كه مون يادرآن

قسم سي يوم🤓🖋
آقاجانمم سريع پشت سر نا
جراتم ندارت واسان

بي وس تان مين هسه و بوز بوز بشتان تا مين كيه و لپ و بر ديم مامان مهين جانم از ماچ ، تر تلي كرت
:پره تو كا؟ يا كا؟چه بي خبر؟ ادترسيددين بخچدون ديگ بالا و زير نان، ماني خا ادون وات اچدين؟

راس مين چشما قشنگژ كسان و بيم وات:
مون خوم تنهايان.
مونژ بغل گفت و بعد واژ پرسا:
خودت تنها؟!؟
و اينهمه را؟ با اتوبوس بوميه؟؟؟

-ادگو چي شي بواژان؟دو دقيقه تر كه تيليفون ورگيرو خا بيژاژنده خا-

اين به كه راستژم بوات:
جيگردون قربون من خا دس فرمونم خبو،تمام خريدا مامانم اژبران اژتاران، چون با اتوبوس؟

-خوم امزونا بي ربط واژان؛امگو ناراحتژ نكران وگرنه خريدا مامانم چي نبه كه براوري بكرو با اين ر ه كه بومان و اون جي اونوقت شوم-
اما فايده ايژ ندارات
دستژ يه راس بالا ببرت و محكم بيژخوس مين لپ سرخ و اسپيد قشنگژ:
مرتم وريو،خود تنها ،اينهمه راه؟!!
اگه ماشينه خرابه گنا؟!!
خدا مرگم هيدو
ماني ،باباد نژونات نش؟؟!!
دعوات گنو؟آقاجانت چيژ بياته؟
با ممد هم واگرددين؟ ؟ قهرت كرتيه؟؟

هميزن قطاري واژ پرسا و ولژ ندا
كه آقاجانم برسا و صداژ سرش نا:
ول كر زن،اين وچيه ول كر، تيليفون ورگير بينان
اين وچيه مسراژ كا مرتيدنده

هم خستگي و كم خويي ،هم ترس
ابي نام ندارات
اوش تويي يه بالشيم از كومد رخت خو برنارت و
زير سر م نا تا درخوسان
يحتمل هم دلژون بخچم اسوت و ولژون دا هم ابي بيش از اين شرمونده ندگنايادان

تا سرم ري بالش ده برسو صداژونم بشنفت اگه :
چند پسا بيدون واژان ؛ جوونادون ،دتا و پيرا ور دل خودون گوش نداردين
مگه به خرجدون اشو؟؟!؟
معصيت هاليدون ني؟؟!
معصيت درو ، گنا دارنده، خينه ادغلو ، مغز خراب كرو
دتكه تو كا درده؟!!؟ دت ماه ني ديت سرژ ژير خوستيه از بره بوميه برين اون ميره با غيرتت خو در به يا بمرته به؟!!
مون پير مرد گربيه لي بومه را بشو وترسان تا مطمن نگنان از دير ورم سرم به بالش ننان
اونوقت شما هميزن!!!
دزد جي بيو خو دردين؟!؟
اون ممد دايم سرش ميون گوشيژ خا
اونكه مثل بوف مونو شوما با كله راشو اون چون هاليژ نگنا
و مون خو بژ برتان😴😴

قس چايروم🤓🖋
گوشام زي تر از چشمام واكركا
اون جي علتژ دارت، صدا آقاجانم.
مامان مهين بومه به مون بيدار كرو ؛مبادا از وشگي مين خو تلف گنان و آقاجانم حرصي كه بل در خوسو،تا تكليف با بابا و ماماني بي خيالژ روشن گنو.
-دليلژ جي دارات-وچي ايگه معليم ني كه قرار و مسرش كرو دو هوواوه اول تكليف موسرژ معليم كران بعد بيداژ كر.
مامان مهين اژوات : خبو مرد،ور نمالو خا !
وچيه ادمرو از وشگي ، سيرژ كران بعد تكليفژ معليم كر.
خنده بژ گفتان آقاجان يادژ واشتيه بيست و دو سالمو؛مامان جان جي انگار نه انگار كه مون
شونزده ساعت مين گرما چهل و سه درجه روزامم بگفتيه و بشتان و بومان و كلي امتحانم جي هادو.
صدا پق خنده ام با صدا اش نيزه مصلحتيم در پوشنا.
الان آقاجانم عين پيت نفت و خنده سر خوشي مون عين كربيت.
خومم را پرت كرد: مامان جان قربون دستدون يه حوله از كا ورگيران؟؟؟كوفته گنان يه گول او سر و بارم ريژان ، حالم واويزان.
پلكا جفتژون انديمن از ور چشمه دير گنا كه مين دلم خالي گنا، نكرو ابي نزنبنده پلك بي خوسنده.
ياقا حولا بلدان، منتظر نموندان و معطلم نكرت .

وه چه اويي به!!!خدا بارون از زمين دريغ نكر

كاش يه هول ميشي وادويسكا . اصلا ننان چي پيش اچو ، از كه به كا ور مالان با اين گنديم كه بالا بارتيه.
خدا خوم جي باورم نچو ،سرم زير خوستيه و نصف شوم به جعده ام خوستيه، بقيه چه جور باور كرنده؟؟؟!!
انگاري چا گفتان؛ حتمي زوننان هر تقلايي ،كوپ خاك بيشتري سرم ريژو ، همژ خوم را پرت كران.
همي زن گه با حوله بقيه او گيسام هاد گفت و بشتان سر كشوه؛تا سشواره ور گيران.
وسط غار غار سشواره با صداي بلند اموات:
مامان جان شما شومدون بخورتيه ؟؟ امگو دو تا تخم مرغ با كرا عسلي كران .
سشوارم سر ياقاژ نه نابه كه بوي سفره و نون و ماست و تخم مرغ عسليها حالمژ عوض كرد.
وه چه بويي.!!!!!امدارات جدي جدي هلاك گنايدان
دست و په به زور طاقتشون بارت ، هوم رايژون بكرت و مونژون برسنا سر سفريه

قس پنجوم🤓🖋
لوقمام با چشمو و دانم بالا دا، ننان هيشكي نژنگاشت يا مون از زور وشكي حاليم نگنا .
يح تمل دلژون بخچم بسوت يا از وس با تيلفونه بژونگاشته به ، يا از وس بخچ همواژون واكرتي و درژون پيچا به ، حرفي نمونده به؛سفري ايم جمع كرت و ظرفا بششتا و مامان جان، چايژ دم كرت
دو پر گول گوزبونه جي مين قوريژ رت.
تا ظرفام حوشك كرت و سر ياقاژ نا، سيني چايه جلي ري آقاجانم سا، با يه پياله توفتالو و چند تا گرتكونا و قندون قنده.
آقاجان خيلي آروم و خونسرد اژوات:
بور آقاجان بور مس مون هاچين و يه گول چايه واخور.
مهين خانام شما جي بيدين،!يه پسا اون ريژ بالا اوماو صداژ سرژ نا ؛پس كا بشته؟
مامان جان اژوات:
سوا خوشمزام نارتيه بخچه سوگلم .بو واكر بين چه عطري دورو -انگار يكي از هزار تا مهمون داريه هميشگي مامان جان به، همچي عادي.آخي،چه خب!!
كاش فردا صاحب جي هميزن بو،انگار او از او تكونژ نخورتيه.
كاش فردا صاحب وريسان همه ي اين كابوسا -.

قس شیشم 🤓🖋

مغزه زي تر از چشمه بيدار گنا و هه وه خنكا صاحبژ يك دير زير كشا تا مين اشكمه و هميزن توژ هيدا دير نافه و برينش دا و از ور پش چشمه اژوات رو نگنو ،هوه همون تاريكو ،چه خب.
☺️☺️☺️☺️آخيژ همژ خو به

صدا اذون گو وريسا:
الله اكبر و الله اكبر
اين خا صدا هميشگي نيه
جراتم ندارات چشمه تاق نان ، اول سوييج دوماغم بي خوس
بوي او و عطر مس گل محم ميدي
يا علي!!!!
كي آقاجانم اينا!!!
عين فنر از ياقام ور وس تان
همچي يادم اومه
اشهد ان لا الله اله الله ژ
كه بوات ؛مون جي اشهد خومم ور خوند.
يا حسين مظلوم خود به دادم برس
نذرم كرت محرما هر سال يه پاك قند بخچه حسينيه ببران
يا امام حسين ؛سر جدت خود يك جور سر و تهش راس و ريس كر
آقاجان و بابام كم با هم خبيدنده هلا ابي حتمي كارد و پنير گننده
يا علي !! حتمي بابام چشم ديدنم جي ندرو ، هلا چكران؟؟؟خدا خومم به خود بسپارت!!.
صدا موذنه دوبره بومه:الله اكبر و الله اكبر.
به دلم اومه گه يقين با مونژو؛اژگوا حاليم كرو؛خوژ هواد درو ، گه يقين به تحرير خوژ يا برسه.
دس نومام كه ها گفت ،ابي دلم قرص گنا
قرص قرص گه نه، اما خا ايزن حال دلم ود جي نبه.
نومام كه تموم گنا بمدي؛ مامان جان و باباجان هر كدوم يك سر هاله ،سر نومانده ، يكي سر به مهر و يكي دس به قنوت
تا نموماژون تموم نگنا به ،هاليز كان مين رخت خو ه گه مثلا خواشان، مامان جان زرنگتر از اين نقلا و اما سرژ ننو إما از آقا جانم مطمن نيان. شايد اون جي زونو .
ننان خو بژبرتنده يا مثل مون خوژونژون به خو خوس. يه كم خيالم گه راحت گنا كاريم ندارنده
بشتان مين هسه تا عطر گل محم مديا و صدا هار هار اوه خونكم كرو
وه چه بديسا .

س هفتم 🤓🖋

مين عالم هپروت لي باغچيه هاچس ديدان و غرق رويا ؛خوم مين بهشت ادي ،مست و غرق رنگا گلا،محم مديا، كوكبا،بوغ اولاتيها
عطر نعنا و ريحون مامان جان
كه صداژ كرتان:
ماني جان سوگلم بور يه گول چاي واخور.
وريرسان و با شرموندگي بشتان مسژون و اموات:سلام آقاجان ، سلام مامان جان
،صاحبدون به خير، ادبخشدين ،حواسم نبه بيان كمكدون.
آقاجان فكري به ؛جواب سلامم يه وينگيژ بكرت ؛اما مامان جان سرژ بلند كرت و بخندا:
خبو عوضش بعد صبحونه چادر نومام ور بيرنه
خيلي وقتو امگو چادرم نو كران، قوژ نداران ماني.
خوشحال اموات: به ري چشم.
بعدژ به تعريف از مربا گول محمديژ بيدشت كه خدايژ يك و .تك تعريفاي بي اول و آخر فاميلي,چاشنيه هر لقمه اي به؛نداژان بي سر و ته چون با همه ي بي معني بدونژ يه چي خبي مينژو، دست كم از اخبار دونيه و تليويزنه بخچه مون پر معني ترو.
مثلا ؛غير مين نقشه چنان سومالي كاو،؟كيجه پس كيجا سوريا چه عطر و بويي درو،؟؟پرتغاليا اصلا زوننده پرتغال چه طعميو؟ يا مثلا اگه مين غذاخوري ايتاليا بمب بيننده ، حتي ننان چيشژون كوفت كرت كه از دانژون واگفت؟ ،زوم بسنده يا نه؟
اما زونان كشكا خانم بالا خيلي خوشمزو اگه سرژ درد بگيرو ،دلواپسان كشكاژان از نام وانكو
يا زونان عام حسين چه سرشير و ماستا درو.
اگه دسدژ درديو خدا خداد كران زيدتر خب گنو تا سر شيرژ سر سفريه بو.
يا عزيز خانام با تفتالژ ، عام محد جواد با زردلياژ.
آقا جانم اما اصلا گوشش واندا ،حتي قد يه چش غره يا اهن و ترپي جي صداژ بر نومه.
آقاجان كه پس ها چست، سفريمون جمع كرت.
پارچه چادري بيشي پر دستام هاچست.
مامان مهين اژوات :
ور سردنه بينان ؟!!
اموات مامان جان وريسدين سر دون ندين مون مرغازه پرژ نان.
اژوات :ماني چه فرقيد كرو،تو وريسه ويدرو، اين چادر او نشونژ ده ،يه وجب كوتاد گنو؛تو سردنه ويدرو.
-يقين اين طرحي ويدرو،مامان جان خب پارچد اشناسو-
بي حرف وريسان و پارچيم سرم كشا؛
با بسم الله و مبارك بو ،مرغاژ بينا و ورژبريند.
تا دو پر كوك به پارچيژ نا و مون پا چرخ خياطيه هاچسدان و بيمدشت؛پسين گنا.
قس هشتژ 🤓🖋

مامان جان اژوات : واي پسين گنا، چي شي سر سفريه نان، پس چون حواسم نبه ،يه خورشتي بارنان .
-بعد دستژ محكم بي خوس پس اون يكي دستژ -و بوس طرف آشپزخونيه،عقبژ بشتان و
اموات:مون خا غريبه نيان ، تندي ماكارونيا بارنان
اندي ماكارونيمام خوشمزو، همه دوس دارنده.
تندي اژوات :
نه ماني جان ماكاروني به آقاجاند نسازو، مين دلژ خمير گنو،نفخ كرو اذيت گنو.
يادم گفت ، پيشترا جي آقاجانم ماكارونيژ بخورتيه
و هيچش نگنو؛با خنده و شوخي بيم وات:
قربوندون گنان چندي من ميره دوسدين. آقا جانم پسا قبل كه تيرون دربه ؛كه با مامانم اينا بشتبه دكتر ،
مون دانشگام دارت ،برسان كيه ، ماكارونيم بار نا
تازه شوم جي به ،اصلا اذيت نگنا.ازژ واپرسدين.
يك ابروژ بالا دا كه نه : به مونژ بيات خيلي اذيت گنا به، دلژ نومه به ناراحتتون كرو.
تندي بر يخچالژ تاق نا و ظرف ماسته و خيار لا لو كرده مين بقچژا و گرتكونژژ برنارت.
با سرعت عجيبي،گل سرخ و نعنا آسياب شده و كشمش بي دستو آماده به ، هميزن گيج بژ كسايدان كه اين چش بندي مامان جان چه طرحي به گه ؛يه وق يه سبد مسري دسمژ دا ،هاج و واج بژ كسان كه يعني چه ؟چه كران؟
آقا جانم شاد و شنگول برسا :
پره دت !بش سبزي ورچين،او دو دارمين.
-تعجب بژ برتان ؛ماكاروني خمير گنو نفخ اتارو اما نون تليك كرو مين ماسته ،خمير نگنو،عيبژ نيه.-
لابد هوسژون كرتيه ،ويدر،بعد او دو خوه اچو و روه ادوزو و زي تموم گنو.
با دمپايي وسط كرت سبزيا چه صفايژ دارت،خاك نرم و سبك كرته ،فروشه انگار ري شن ساحل قدمم ور گفت،بو خوش سبزيا.
چنديمن مين اين هسه عشق و صفا دونيم بكرتييييه خدا زونو، با پريا وچيگيامون دارت؛آخ دلم تنگژ گنو.
او دومون كه بخورت؛مامان جان يه استكان چاي نبات و ته استكان عرق نعنا آقاجانمژ دا .
سوگلم !آقاجاندم بيواته به چاي و عرق نعنا و نباتمون آخرژو اما يادش واشتيه هاگيرو،ببخچدين ماني ،قد آقاجاندم ويشتر نداران.
آقاجان براق گنا گه:
خير،كي موند بياتوه به؟؟!!!
مامان جان اصلا ناراحت نگنا:
چرا همين پره كه سوگل برسه، بيمواته به .ادونگوا بشتين بازار،ادونوات هلا كه سوگل برسو بعد اشان.
آقاجان پيگير نگنا و حرفژ عوض كرت:
بابا جان اون كنترل تليويزيونه مونده بينان اخبار چي شي دژو؟؟
كنترلم برسنا دستژ ،هم حيصله داعش و انفجار و كشت و كشتارم ندارت،هم او دوه اثرژ كرته به.
مامان جان ننان از كاژ بفيما گه اژوات:
سوگل ماني!بش مين اتاقه يه اندان دراز گن،وريسايه يادد بو با هم بشمين خريد.
آخيژ بعد او ادو شنيدن اخبار دونيه و همراهي با تفاسير آقاجان خيلي زورژ دارت.
بي حرف و حديث راهي گنان،فقط وامپرسا:
شوما جي بالشددون ادگو؟ باران بخچدون؟
هر دو با هم همصدا جوابژون دا:
نه عزيز جان راحت به.

نوي يومين قسمت🤓🖋

وه چيشيم بكشا!!!
چنديمن بلرزان!!
بابا قرن بيست و يكو.
انوشه انصاري بشه فضا!!همچي عوض گنو
مردمه عين اون خورتن اشنده اون ور دونيه اچنده
اين حرفا چي شي بو،خبري نبه.
راحت دراز گنان، پسين مامان جان خريد درو بيداژان آقاجان جي بامون بورو،با هم اشمين سرچشمه
بستنيد خورمين.
فردا جي الطلوع اژونبران اصفون بخرچمين.
-نيشم از فكرا خب از كا تا كا واكركا؛حتمي بعدژ جي كلي عزيزگنان حلا حلا تعريفم كرنده گه ؛سوگل بومه هاماژ حسابي بچرخنا دلمون واگركا.
خدا عمرژ هيدو ميدي با اين دتژ.
بعد عمري تقلاي مامانم ،قسمت به مون ميونه آقاجان و بابام ري برا كران،يقين حكمت اومدنه اين به-
هلا خو ويشتر اديسو.
صدا تلق تولق سيني و استكان و كارد و بشقاب گوشامژ زيتر از خوم بيدار كرت.
صدا بفرماندين مامان جان با د پوس واگير مهرنازم
و ممد جان پس چون چايد وانخورد ماني از دان واگفت ،آميدي بفرمانيدن و طناز چون پرياد نارتيه؟؟
وچيد چون كيه واشتيه؟؟؟ ،مهرناز ماني ته استكان او جوشه با نباته هم خوس با اندان عرق نعنه بار بخچه آميدي.
برق سه فاژ به،حسابي بژ گفتان؛.كي بومنده؟؟ پس چون حاليم نگنا؟؟چاي كه تموم گنا به ؟؟آقاجان كه عرق نعنا و نباتژ هانگفته به.
ركبم بخورت !!!!! مامان جان اژزونا مون زي سرديم كرو او دوژ راس كرت ،اژگوا خوم سنگين بو،چاي نباتژ هي ندان.اي داد!!!
آقاجان با دو تا اهن و اوهن و سينه صاف كرتنش
يكباره همه ي سر و صدژ بخوس.
-ابي حتي نه مليچا قد درختا جيك جيكژون كرت نه غلا لي بوما غار غار-
:مانيدون چارده ساله به زنم گنا!!شش تا وچه رنگارنگ دت و پير ،آروم و شلوغ،نر نري و سركشو همجورمش مسر كرت.
-همه ي آرامشژ تموم گنان عين پلنگ تير خورده از ياقاژ واجس ، مون چيم ندي اما صدا دمر گنن استكان و نعلبكي و كارد چنگالا اژوات چه خبرو.
آقاجانم رخت جنگژ واپوشده به،صداژ عين صدا هواپيمه جنگيا مين فيلما به ،همژ به رگبار گفت.عين بيد الرزايدان كه بمشنفت اژوات:مون يه همچين رويم به خوم ندي.
انوقت شما از پس موسر كرتنه دو تا وچه ور نچدين؟؟؟!!؟
هاله طنازم بومه پا در ميوني گه:
آقاجان زمونه عوض گنو ،وچا عوض گننده،دونيه يك رقم ترو،تقصير ندارنده،تازه جي سوگل گه ياقايي نشتيه ،بوميه كي شما.
انگار آقاجان نارنجكي به،كه هاله طنازم ضامنژ بكشو:
د تو نگار،نزنه چي شي داژه ،اصلا مون از تو يكيم توقع ندارت،مثلا تحصيلكرتيه؟؟!!؟چي شيد ورخونيده؟؟!!مدير مدرسيه؟؟!!اون ماني و بابا د…گه دتاژون دست توتسبارنده.
اين چيا يادژون ده؟؟!!ا
نه ابي طاقتم نارت .هميزن از مين رخت خو يكراس بشتان مين هاله،هال نواژ ،ميدون مين.
اگه تيكه پاره جي گنان مهم ني .اين آتيشم خوم روشن كرتيه،بل شعلژ خوم بسيزنو.
قس دژ🤓🖋

ننان شكلم بي واگرنه به،رنگم پر نبه به،آدم نيدان؟طاعونم دارت؟نژون زونا چي شيم بياژنده?ازم اترسيدتده?
نژو ژونا مون چد كران؟؟؟هيش گي هيچژ نوات گه هيچ،عين قشون شكس خورته،هر كي بشه يه وري،يحتمل نامرييدان،?!
هاله طنازم راهي آشپزخونيه گنا و هميزن كه اشه؛اژوات:مهرناز خوا چي شي بار نمين بخچه شوم؟
مامان جان و مامانم جي عقبژ بوزبوز راهي گندانه،مامان جان عين هميشژ؛پشت سرهم:
ماني چي شيدون هوس كرتيه؟يخچاله پرو،رزق و روزيدون پيشز خودون برسو،همچي دارمين،هر چي دون گو بارندين.
نفسم آروم بشه،ژير و دردي مين سينم پيچگا گه نواژ!،مامان جان از قديمژ سوژ به هميشژ آماده به يراق به ،تا چي نصفد گنا،آقاجانمژ ارسنا بازار ،كهنه و نوژ كرت ،يخدونژ به قدژ نرسا به ،پرژه كرت .اخلاقژ مثلو،يه لشكر آدم بي هوا برسنده،ساعتي همچيژ رديفو.اوم هل مون خوش بو ور،يقينم كرته به يه پر نبات،يه گل عرق نعنا….هميزن وسط هاله ري گل قاليه معلق مين زمين و هوه،برزخيدن و هيش كي غمژ نبه.
آقاجان يه آن راهي دم بره گنا؛واژپرسا:
مهين چيد ندگو?اشان بازار،حاج احمدآقا برنجژ بارتيه،چنديده گو؟
معطل جواب جي نگنا ،بشه.
ممد پش سر آقاجانم به وس گه:آقاجان بل دين ،مون جي بوران.
بابام صداژ از ريب اطاقه بومه گه:
مهرناز،يه بالشددي مون ده؟
دل بي كسم ري به خداژ بارت؛خدا يكي بخچه مون برسنه،هر كي گه نه؛
پريا!
خدايا پريا اچو يعني؟
از اصفوون راهي نيه خا.پريا بوره تو رو خدا كا دره؟
قس یازده🤓🖋

دله از رنگ بو كيه ،از عطر ماني،بوبه، برا ،حتي مامان جان،از همه ،بي وازيزابه.بايد اشيدان؟ اما كا ؟؟؟!كا كه حال روم ،ويدر كرو.ياقاييم ندارت ؛خا!!
يكم تر مين كيه ،ادمونديدان ؛خفد گنايدان.ادگو ورمالان .دوبره فكرم بكرت كا بشان؟؟؟راسش جي ؛حيصله كسيم جي ندارت
يه گوشه خلوت ، يه ياقا دنج
؛كا واوي زان ؟؟؟؟
سره سنگين
دله سنگين
خورق و خوباره سنگين
پعه !!دست و په جي سنگين به
را به كا ببران???
از گوشه پنجريه چشمم بر ،برگا و بار درختا گفت.كسي مين هسه در ني،
يقين هلا هلا جي كسي پا مينژه ننو.
هسه ويدرين ياقاو با همه ي نزديكيش ،فعلا خا از همه ديرترو به آدميزاد.تازژ جي ؛اگه دلم آواد نكرو ،يقين دماغه از عطرژ و چشمه از رنگاش آروم گيرو.
پره !جونم بالا بومه دو قدم ره تا هسه.
ولي هر جور به، بشتان .
تا به كرته برسان ابي رمقم نمونده به.لي كرته هاچستان تا بو نعنه و ريحون بش نوان ،غير اين، بوته گل محم مديه و برگ و بار درختا جي ،يه اندان استتارژه گرتيدان؛بل كسي نموينو.
ننان صدا هار هار بورمه مون به ،صدا جوليكژ برنارت يا صدا هار هار او ،مين جولكيه به كه اشكمژ درآرت.
دس به دومنه گه گنان؟؟!
از ذكر؛لا حول ولا قوه الا بالله.
تا ذكر صلوات
تا نذر
و آخر پسا قانون جذب ور چشمم اومه ؛
اگه كائنات هموني هامادو كه امونگو ،مون الان پريا امگو:
پريا
پريا
پريامه وات و اشكام هار هار اريشگا.
هميزن كه چولنگيني هاچستيدان و ادبورفتان ،دستام ري زانيه نا و سره ري دستا.

قس دو وا زده 🤓🖋

يه يك ساعتي هميزن عزام بگفت و خومم لوس كرت
بل خدا دلژ رحم ميو
كه خير
كمر و زانيه و گردن و همه و همه زر تشون برونومه
چكران خدا؟را مين كيه خا ندبران،خود جي خا دلد رحم نيو
از لي كرته وريسان لي حيضه هاچسدان ،هميزن زولم كرت به آسمونه .
به يقين تا همه خوانشنده ،اسير يا گنان .ابي بهشتم جي ،اژدات ور چشمم رنگژ عوض كرت.
همه رنگا سياه گنا،ظلمات .
از لا پرده پنجريه،امه دي كه برقا اسيزو.
تا برقا كور نكردن ،ري رفتن نداران.
ابي تشنگي و وشگي جي ،قوز بالا قوزم گنا به.
كه صدا شيرين پريا بومه:
برق هسه روشنا كران يا ادگو شومد مين تاريكي بخوره؟؟؟
دت دس كم يه شمعي روشن كره،هوه شاعرانه گنو.
مگه ستارا رصد كره؟؟
برق هسژ روشن كرت و عين معجز با يه مجمع غذا
بومه طرفم
ابي ويدر از اين چي شي ؟؟!!خدا !!!
قربوندون گنان الهي!!!
اينم هم بخچه پريا بوات هم بخچه خدا .
پريا مجمعژ زمين نا يه گل شرب خاكش گيژ دسم دا.
جيگرم چه تويژ دارات و حاليم نبه.
يكراگي خنك گنان از خاكش گيه به يا از اندان گلابژ يا از شكره ننان ولي عجب چي به!!!
مثل وشه تشنا سر مجمعه گفتان .
پريا جي چيژ نخورته به،چون تا لقمه كتلتم دستژ دا،دو لپي بژخورت.
هلا فقط وقت خورتن به و وس.
بي اينكه همو دو كسمين بمون خورت.
لقمه آخرا ابي هر گزه اي به يك چيم فكر كرت؟
آرومترم خورت تا ديرتر واپرسو هم ديرتر واپرسان؛چه خبر.
ديمم كسا و بخندا:
ندگنا اين چل وازيه زيتر برناره؟؟؟
با تعجب بژ كسان گه چه؟؟چي شي داژه؟؟
جواب چشما مونژ خا واندا،دنبال حرف خوژ بومه گه:
آخ جون از تنهاييه برنومان،دستاژژ هم مالا و اژوات:قرارو بوره مس خوم.
ابي ندگنا وانپرسان:
چه قراري؟؟
همه همژون كرت ؛آقاجان تغيرژ ويشتر گنا .
با خنده اژوات :قرار به ماني بوبامون از والدي خلع يد گننده.
كه ابي دايي واسطه گنا بشرطها و شروطها .از هلا ،هامه دوته تحت نظر داييمين.تو جي ، اول پسا انتقالي هادگيره اچه اصفون
تا آقاجان بيو سرمون بي كشو و ور گردو.
ابي اگه سر خود ياقايي بشه
زنالو چاره ندرو ،حتمي واد بشو كي آقاژ.
و
هر هر بخندا.
قس سینزه 🤓🖋

حيف دايي و زن داييم بشتنده و هممون ندي ،دلم تنگژونو .يعني اوناجي دوسم دارنده؟با اينهمه دردسرم گه راس كرتيه.؟ابي ننان .!چه كران؟همين سه روه خروار خستگيز بارت بخچم.
حيصله انگاشتمون كه نداران هيچ،حيصله يكي به دو جي نداران.
هر كاري بواژنده ري تخم چشمم نان و چند چونژ جي واندپرسان.حتمي ماني بوبه ازم شاكينده گه آقاجان سر مون ،بژون پرا.هيژ ننگاران ويدرو ،اصلا دم پرژون نبان ويدرو ،امگو همچي زيتر مث قبل گنو.
اينن ود جي نگنا،پريا جي ويشتر اژه وينان، كه خيلي من جي خبو.
به هيچم فكر نكرت .
اندي كه ننان چندي منژ طيل بكشه تا انتقاليم هاگفت. كاغذم ببرت ،كاغذم بارت،امضام كرت ،امضام هاگفت، بشتان ،بومان اين سايت دانشگه ،سايت دانشگاه اصفون و تا يه رو خوم اميان و بمدي خوگاه درآرن ،كا؟ اصفون.
اون دلخوشيه جي وپرا؛چون بوبه راضي نگنا شوم به شوم را به كي هالم ببران.
اين طرحي جي ندگنو پريا ويشتر بينان ،اون خا روانشناسي ورخونو؛ مون خا زيست؛هر دو دانشگاه علوممين اما اون يك دانشكده ترژ،مون يه گوشه ترژ،شايد گاهي زومبه مين ناهار يا اون وسط كلاسا يه گوشه اي هم بينمين،اومحل آقاجانم فكر كرو هالو و هالم عينن عقاب دير ور ،هاما دو تل جي جه آهو درنده و چشم ازمون وره نگيرنده.
ود نااميد گنان،همراهي جي ،گرييژ ازم وانكرت.
هلا خوگاه بگنو كابوس هر روم.
خيلي سخت ادودرو؛هر كي يك رنگيو،يكي ودخلقو و يكي خوش خلق ،يكي يكرنگ و يكي جنسژ خرابو،يكي وسواس دورو و يكي همچيليقنه….

قس چارده 🤓🖋

خوبگاه نواژ ،!!!يقين سربازي جي اين ننو كه انديمن ازش ورمالينده.
يقين ،همينو!!.
كله سحر اوني كه اسمژ با دال شرود گنو
وترسو به وردش كردن.
مگه اينجوره!!!راحت بي سر و صدا!!
خير .!!لي تختد گيرو،هي تكل ،تكلژ دو.
ندگنو بيژاژه: باباد خب ،مانيد خب،وردشت كره ؟!بكره.چون قر قر اين بي صاحبه برناتره؟!

از اوني وتدر ،همون پي نگفتيه،هر رو گورواژ اشورو ؛لي تختژ دلنگون كرو؛هي از گوروه ، او ،اتوكو ؛هلا جهنم!!! ،
قياس ؛ سقفه هول بي درو .
اما بوژ ؛چه كو كرت؟! دورس خا نشورو؛هيچ؛صابين عطر ياسژ جي بژ مالو؛اونوقت بو عطر و عبيژ به چي شيد مون؟!!ابي هيچه نواژان.

اي پريا! به هوا تو تله گفتان.
ودتر از همه،هر شي ادگو بالشدم از زير سر يكي خوكشان.

فقط سر كلاسا خوبو ،همه آدم گننده؛همه يادژونيو دانشجونده،اينن با كلاس گننده كه ننه اينا كلاسند يا كلاسه از ايناو.

پنج شومبه پيشين خوگاه دردان گه مونژون جار كرت؛يعني چه خبرو؟
داييم بومبه عقبم ،پريا كت بسته عقب ماشينژ هر كر ادخندا.مون جي ساكم در گفت ،يه مشت لباس نششته؛همراژون گنان.

پريا تا خود خوسار تا كي آقاجان اينا ؛از پس هر حرفي ارسا به اينكه :دايي جان ،مگه چندي زنالو دوس داره؟
اينن از چه خبر؟ تا هوا خنگژ كرتيه! ،تا اين بي شرفه چه ود بپچكا جليمون ؛همژ ارسا به اينكه؛:دايي ندون وات بلاخره چندي زنالوم دوس داردين؟؟٠و هر هر ادخندا؛ تا برسايمين بر كي آقاجان اينا.

دايي زنگژ بي نخوسته به گه؛آقاجان عين جن بو داده،برژ تاق نا ؛ حتمي پش پره در به و گوش به صدا جعيدژ دارات.
دايي:سلام عليكم آقاجان،دتا تحويل شوما.با اجازه دون ديرم گنو؛بشان؟

آقاجان يه صدا مين گلوژ دا ؛يعني ؛بفرماندين كاردون ندارمين گه،دايي مات بژبرت.
پريا هميزن كه از لا بره اشفت تو:دايي آخرش ندون وات مگه چندي؟؟
دايي حرصي ،يه لقه ايژ مين هوا حوالژژ كرت.
قس پونزه 🤓🖋

از ود خويي ها هفته ي پيش كر در نيدان ولي ذيقم دارت كه با پريا درآن,دو قدمه تا مين كيه،ري ابرا
آيدان،سبوك،خوشحال،اما فقط همين دو قدمه!.
تا وقتي بمدي اوضه غير عاديو؛ چون مامان جان با زنالو و هالم ؛هر سه وسط هاله اسي دنده :سه لام.

مون خا از تعجب ساكم از دسم در گفت.
مجالژون خا ،هي ندايان ،مامان جان:اوه گرمو به وزدين!.

هالم بومه جليم؛معليم به خستو: سه لام ،سيمين جان ،عزيز جان ،ديرت بگردان ،به وز !بش يه گول او سرد ريژ؛خستگي بر كر،مامان جان ،دلژ شور زنو.به وز عزيزم.
معليم به يه خبريو اما ،چي شي؟:مامانم اينا جي بومنده؟

زنالو يه چونگوليژ ورگرفت: خير،د بوز!.
مين دلم بيدشت كاش بوميدنده ،دل تنگ آجيمان.

مامان جان ننان كي را به آشپزخونيژ ببرت از همون وا اژوات:وه !!ماني !!صاحبي چي شيد بخورتيه؟چنديمن حرف !!بش بور خا!!كار داريمن.
اين خيلي محترمانه ي ننگار به؛سرم زير خوس عين …دير از جون همه،بشتان تا يه گل اوه سرم ريژان.

آقاجانم تا مونژ ششسته و رخت پوشده بدي ،نيشژ از كا تا كا واكركا:سه لام عليكم ،گل گلدونم.،قربون.

چطيرگنا؟!!!
يه ساحت پيش خوژ برژ ري هاما تاق نا،مين ديممون نكسا ؛هيچ،!!قد يه سه لام و عليكي جي تحويلژ
نگفتمين .هلا گل گلدون گنان؟؟؟
دير و ور كسان بينان حاليم گنو چه خبرو ؟. گه چشمم بي گفت به ،ظرف ميوه و شيريني .
ابي اين يه چي تعجبي به!!
هميزن بمونديدان ؛ كه قرارو بيو.؟!؟
آقاجان يا علي ژ، بوات و وريسا بشه:كار نداره مهين؟؟
اندي زي بشه كه ننان چون واژ پرسا ،مامان جان كاري دورو يا نه؟
هاله و زنالو و مامان جان و پريا رخت و لباس پوشده اين ور و اونور كت وتژون كرت؛يقين ميمون دارنده
اما كه؟كه ؛گه ايزن اعتبار دورو؟؟؟!!!
قس شونزده 🤓🖋

مامان جان گاه از سر ارادت به اهل بيت،
گاه از سر دلتنگي ،يه پار وقتا جي ،بخچه اداي نذر و نيازي،مجلس قروني ،مولودي ؛چي درو،زياد جي تشريفاتي نيه،يه قلم سو و خيار يا موز و سوه يا با چاي و اگه ميمونا بژونارات نون شكريه چي ورگزار كرو .
اما اين پسا ؛بشقاب گل سرخا عزيز كرتژو،سيني و استكان قلم كاريژ و ؛گه به ابلفضل؛!!!اصلا نمزونا يزن ، چي بيشي جي دورو،!!!
نشونژدا ميموني ،مثل هميشژ ني.

پريا خوش به ،يحتمل اژزونا؛ شايد جي از ري بي عاريژ ؛ عين خيالژ جي نبه؛ اما بقيه انديمن جدي و ساكتتيدنده كه جراتم نكرت، دان واكران؛واپرسان،مبادا قيه صلاتژون برنيو گه چون وادپرسه.؟!؟
بي دشت اما چه بي دشتني!؟!!تا اولين ميمون برسا،پشت بندژ جي دو سه تا ترو،خلاصژ دي ، دوازده نفري گنانده.
نه قروني، نه خانام جلسه اي،يك نفس حال و احوالژون كرت و نوبتي قد بالا مون و پرياد كسانده،اين جي چي تعجبي؟؟!
مين هر استكان چاي كه بيم رت ،زنالو يه گل سرخيش بيدخوس،ايزن مين اوه داغه اچرخا و وازيژش ؛كرت انديمن بيش؛ اما حروم كاريو!گل سرخ به اين قيمت!!!امگو زنالوم بيژاژن چون گل سرخا حروم كردين،اموات ولژ ده،ودژيو،مامان جان خوژ زونو و عاريسژ؛حتمي يك چيژ بيداژو.
الحكم اله الله كه هر چي گوش ،گوشم واكرت و چشم ،چشم بكرت ؛هيچ علومتي از ناراحتي مامان جانم ندي.
تنها اومدنم خوسار عينن بيگ بنگ به ،همچيژ يه رقمتر كرتيه؛حتي مامان جان.آخه مگه ادگنو؟؟؟؟مامان جان و حروم كاري؟؟؟؟!!!

قس هفده 🤓🖋

چاي بي ريژ و استكان خاليا جمع كر و بشور و بگرنه و نك نيشد واكر ،بخچه احوالپرسيا اقدس خانام گه سه پساژ واپرسا ؛شوما دته مهرنازه؟
مانيد دت مسره مهين خانامو؟
بعد نوبتي ملوك خانام به گه بايد ثابتژ كرت ،حواسش از همه جمع ترو؛اسمد سيمين به؟
اون يكيه پرياو؟دت طناز خانامو؟
خجالت از تك تعريفا و قربون صدقه اشرف خانام
گه اشيدان ورگرديدان اژوات:باركلا چه رقم دتي!!درس ورخونه ماني؟
كا؟
مگه تيرون در نيده؟
انتقاليد هاگفت؟ بخچه اصفون؟
اون وسطا حمايت ايران خانام گه چند پسا كمك مون برنومه؛مبادا جواب سوالا اقدس خانام بلد نبان:مهين خانام اژوات با پريا بهم ديس ننده
بعدژ يادژ گفت ؛يقين يك پار سوالا اقدس خانام ننو واپرسو :هلا خب گنا؟
تيرون تنهايده؟؟
اكرم خانام به حمايت از مون:خبد كرت آقاجاند اينا جي يا تنهايدنده.
پي شومبه ،جمعا تنهاژون وا نله.
بعدژ چون خبي يتژ ندارات؛ندگنا از قافله سوالا عقب بمونو؛واژپرسا:ابي همژ خوسار دره؟

از تك تعريفا مامان جان و ميموناژ يه ساعتي بيدشت گه ايزن آسه، آسه ،كسي نفيمو؛بمدي بشقاب گل سرخا و سيني استكان قلمكاره جمع گنا .
مامان جان يگرا نگران گنا و ري به هالم و زنالوم : چطير گنو؟ پس چون خانام كريمي تشريفژون نارتيه ؟
همسا جي همه نومندن.ساحتتدون اشتباه بي نواتيه؟طناز ماني شوما بدنگاشت يا فريال خانام؟

زنالو پنجژ مين ديمژ نا : واي خدا موشت مرگم هيدو ،يادم واشه بيدوناژان خانم كريمي اژوات:پنج زيتر ننو بيو.همون ساحت آقاجان با خريدا برسا به گه بشتان كمكژ ،دم بره ،خانوم آقا لي پنجيره در به؛بژونم بيات؛يقين همژ خبر كرتيه.

مامان جان بژ كسا:ماني هلا ادگو بواژه؟؟!
بعد ري به ميمونا:خبو ،ويدر يه حال و احواليمون جي بكرت؛خوش اوميدين!
هميشژ به شلوغي به؛خب هممون ندي.
حكمت خدا به ،دو كلوم بنگارمين؛دلم واكرا!
پره چون حلق نا حوشك؟؟؟ :؛سيمين ماني چاي
بي ريژ.خوش اومدين!!پره ،بيدين بمون سر بكشدين ؛مگه همژ بايد وعددون هاگيران،قديما كي ايزن به؟!!

همون وقتا به گه، صدا زنگ بره وريسا و مابقي همسا و خانم كريمي وارا ور از بره برسانده.
قس هجدژ 🤓🖋
برعكس اولژ گه خانام كريمي تقريبا آخر از همه بومه به ؛ آخرژ ويسا به احوالپرسي و آخر همه بشه؛تقريبا پنج ديقه بعد از اينگه مامان جان يه پاكت نومه اسپيديژ دستژ دا و قربون صدقه اش بشه .
تا حالا همون نفهيمو ، مامان جان چنديمن پيل مين پاكتت نو ؛خبو ! واكي ني!نوش جونژ، خوش زبونو.
فقط كاشگي مامان جان يكي يك پاكتيژ جي هامادا! يا فقط مون و پريا ! اينهمه دولا ، راس گنايمين .
همون يك هفته نگنو بشتان خوگاه ته جيبم عين كف دستم گنو.
آجيم جي نوميه گه يه التماس دعايي مسژ داربان.
شايد جي كم كم دنبال كار بگردان،چنديمن داستان گنا ،چل وازيم.

كاش زيتر آقاجان بيو؛داران غش كران از وشگي ؛امرو صبحونم نخورتيه، دايي جي بي هوا بومه،بينرسا ناهار بخوران،دو تا نون شكري و يه گل چاي همه خوراك امروبه.
پريا با يه لقمه نون و ماس كيسه به دادم برسا.

تازه جمع و جور كرتنمون تموم گنابه گه آقاجان برسا و سفره شام ريب را گنا.
آقاجان سر سفره گه هاچست، به لقمه اول نرسابه واژپرسا: كه بومه به؟
خوم به خوم اموات:سي ،چل نفر ميمون؛قرار و يكي يكيژ بياژمين؟غذا از دان واتكو خا!!
مامان جان اما منتظر به ،ايزن خوشحال اژوات:همژون بومنده.
آقاجان راضي گنا: خاب!!الحمدالله.خير و خوشي پيش بو ايشالله..
هاله طنازم اژوات:حيف.
دوبره شك مين جونم گفت كه يه خبرايي وا!!
حيف چي شي ؟ حيف كا؟
آقاجان لقمه ژ زمين نا :چونو؟ چطير؟؟
هاله ام هميزن گه سفريدت كسا: پير آقا اسدالله از همژون سر به.
مون پريا كسان؛همه ميمونا خا خاناميدنده ،پير آقا اسدالله؟؟؟
پريا اما اصلا تعجبژ نكرت يا نژژشنفتيه مانيژ چي شيژ بوات يا مون اشتبام بشنفتيه ؛ مين ديم همه كسان ، همه بي خياليدنده ؛پس يقين بژواتيه خانام آقا اسدالله
قس نوزده 🤓🖋

شوم مين رخت خوه ؛همژ فكريدان چه خبرو؛مگه خو به چشمم اتومه،اوم حل پريا ! راحت خفته به.
حرصي گننان؛چون او راحت درخسو و مون انديمن بال بال بي خوسان؟؟!!
تكل تكلم هيدا و زير زبوني صدام كرت:
پريا ! پريا خودره؟
چشماژ تاق نا : آره ، پس ادگوا مثل تو بان؟؟
حرص بژ گفتان ؛ بيدار به!! خوژژ به خو خوسته به.
يه لقه ايم بژ خوس: خبرد ! ادينه داران چل گنان!؟
دلد قنجيد گنو؟!؟ خوشديو؟!؟
دوبره از سر بي عاري ؛هر هرژ كرت.
ام وات:هيس! ادگو همه خبر كره؟؟بور مين انباره
بواژ بينان ؛چه خبرو؟
پاورچين پاورچين بشتمين مين انباره ،اول پسا يه مشتيم حواله كولژم دا: خدا موشت مرگد هيدو ، دان تاق نه ده ؛بمرتان.!!!
جلي دانژ بگفت تا بي صدا بخندو : آقاجان اژگو شيمون دو.
شيمون دو؟
با خنده اژوات : آره! از همه دوست و آشنا و فك و فاميل گه پير دم وختژون دارت ؛ خباژونژ سوا كرته به ؛يه ساحت پيشتر بومنده تا مون و تو بيننده.
هميزن كه دستش جلي دانژ دارت ،دوبره هر هر بخندا.
كوفت! مرض ! درد! ادمرتيده زيتر بواژه؟
يكراگي جدي گنا و يه تا ابروژژ بگرانا و سرژ تكون تكون دا: ايزن فكر ودي جي خا ني؟
تا نتيجه Applyيد بيو؟ سرد گرمو ،ابي انديمن استرسه بد نويد نكرو!
مون جي سرم بند خريدا عاريسم گنو ؛ابي اينهمه راز داري ،ري سينه ام سنگينيد نكرو.
بعد با دو دستش مين هواژ شكل يه قلبيژ راس گرتا و يه ماچيژ جي حواله قلبه كرت.
يقين پريا ديوونه او ؛ مون چونو ؟ اين چله ،اينهمه دوس داران: آخه بي عقل ؛ مون الان درد اين درآن چه رقم هالي ماماني، بوبه كران گه ، امگو بشان.
پريا اما حاليژ نبه ؛اژدارت اژوات گه: دو ،سه تاژون تحصيلات دارنده، سه ،
چهارتاژون بازارينده؛يكيژون جي يه براژ خارجه درس ورخونو، آقاجان حواسژو درسد ورخونيده
ابي خيلي چوسان ،فسان داره.
با ذيق مون كسا و انداني تر بخندا؛بنظرش وازيو؟!؟!؟
عصباني گنان :خود را پرته كره يا چله؟!؟! همژون خب!آقا!!!اصل نصب دار.هلا چه رقمه از خواستگارا و ماني ،بوبا و كس و كارژ رضايت هاگيران گه درس ورخونان ؛ اون جي مين خارجه؟؟؟
بیستمین قس

پريا آروم و راحت هاچست ؛ابي نه شكلگژ برنتارت ،نه هرهژ كرت ؛ دس مونژ مين دستاژ گفت:
سيمين جان عاقل به!
چن پساد بيداژان ، بي خبر گوشدارتن ماني ،بابد
اصلا فكر خبي نيه.
اشگه بومبه دم مشگه، پريا ؛معجون غريبيو از آفتي و مهربوني ؛ اين و گه عاشقژان : پريا به خدا!!!!
هر رو صد پسا داژان ؛بواژان و خوم خلاص كران
اما ندگنو؛اگه پذيرشژون هي ندايان ، از هلا بجنگان بخچه هيچي.؟؟؟!!
دستامژ بچلنا: بخدا اگه پذيرش دانشگاد جي هانگيره ؛ گفتنژ بعض نگفتنژو ؛ پره! بل مون ماني خوم بياژان ؛ كم كمژ يه پار وقتا همراهيژ داره،
بل يه راهي واويزو ،بل آسه آسه گوش هالم كرو؛
خا ! اينگه رسمش ني.
بخدا اگه زونبنده ؛ چون حتمي نگنو؛ سر و صدا را ندخوسنده ؛ هم انتظار كشه، هم اضطراب داره.
به قرون اگه از همون اول بدواته به ؛خو به كله اينهمه را نتوميده تا خوسار.
راس واژو ؛وچگيم وقتا كه دلشورم دارت ،خو رويم دارات.
بيموات:اما اين مال خيلي پيشتراو!! خيلي سال و گه خوروي نداران.
بعد يگراگي دستامم از دستاژ برنارت و حرصي بژ كسان:خير به بيداري بومان.
يه اندان شل گنا ،بژ ورخوكا ؟؟! بعد فكري گنا و يه ديقه تر دستاژ ري سر زانياژژ نا وريسا و تكلژ دا به سينه ديواره: خود خب زونوه چندي دوست داران.
وقتي خبر كرده كارادم بشنفت ،معطلم نكرت به استادمم زنگ بي خوس و همچيم بوات.
اي داد بيداد ؛ پريا روانشناسي ور خونه و دو ،سه تا استاد هسابي درو ؛مثل فنر از ياقام بپران: خاب؟!؟؟
مونژ بغل گفت : به قرون قصدم دخالت نبه ،اما امزونا دردسره گنو بخچد ؛ امگوا بينان چگو كرت؟كمك فكريم لازم دارت.
ماچژم كرت :ازت حرصي نيان ؛خيلي جي خبد كرتيه . امگو بينان چي شيژون بوات.؟!؟!
پريا ديم مونژ مين دستاژ گفت و زلژ كرت مين چشمام : بواژ ؛ همه حرفاد بواژ ؛ با ملاحظه بواژ ؛ آروم آروم و با واسطه بواژ ؛هر جور ويدرو بواژ
اما فقط بواژ.
بيست و يكمين قسژ

تا خود صاحب مين ياقام بچرخان و تقلام بكرت ؛ از شدت فكر و خيال ، خو نژبرتان ؛ شايد جي پريا اول هالم خبر كرو ؛ويدر بو ؛ مون خوم دلژ نداران ؛ حتمي هور كرنده مين ديمم كه ندگنو يا دس ورخونه ؟حتمي بايد بشه خارج؟؟
اما پريا زونو چه جور بواژو ؛ اما نه ! شايد جي با اون جي دركودننده!!
نصفه شوم وريسان ديمژم ماچ كرت ؛بالا سرژ هاچسادان و بژ كسان و مين دلم اموات مون اگه توم ندارت چم كرت؟؟
صاحب تا چشماژ تاق نا ،مونژ بدي كه چشم مين چشمژايدان و سرم ري گردنه ؛ تا تژژ ورخوند ؛
چشمكژ بي خوس و يواشكي اژوات : بو.!
بعد پسين با هاله و پريا ايزن راگفتمين گه پيش از نو برسمين خوگاه .
مين را به شروراي پريا بخندان و بخچه اينكه بم بديسو همه چل وازياژ ، اصلا فكر خوگام نكرت.
چنديمنژ حرفژ دارات ؛ سر جهيزيه ژ و چنديمن ناز و اداژ دارات بخچه خسري و بوب خسريه نامعليمژ ؛ خدا زونو! خب بلدو خوژ چه جور را پرت كرو.
دس مامان جان درد نكرو كه يه چند تايي لقمه كوكو سبزيژ بخچمژونژز بگفت وگرنه مون اصلا نام ندارات سر پا ويسان ؛چه برسو شوم راس كران.
همونامون مين ره بخورتا ؛ بگنا شومم.
دم بر خوگاه ، هالم دس مين كيفژژ كرت و از دلواپسي بي پيلي برناژاتان ؛ امگوا قبيل نكران ولي اژوات با مانيد حساب داران و خوژ سفارشددش بكتره ي مون دو.
خدا بژرسنا ! شكر
اندي خستيدان كه به زحمت لباسامم عوض كرت ؛اما عوضژ راحت خواشدان ؛ خيلي وقت به ،ايزن آسوده در نخفتيدان.
صاحب روشنا و خوشحال بشتان كلاسم ، ابي خوگاه بخچم ، جهنم نبه ؛شايد چون چي به آخر ترم نموندي؟ شايد چون آخر هفته پرياد دينان ؛ شايد جي از اينكه بلاخره از هول راز داري برنچان؟
راستي !! تا حالا هاله م بژ فيمو؟ چه رقمه به مانيمژ بياتيه؟ اصلا بيژواتيه؟
بيست و سيومين قسم
بوبا جان تنهايي سختو، آدميزاد همدم و همراژ گو، غربت و بي همزبوني آتيش بينو به جون آدميزاد، برگ گلم غمد نينان، ادگو بشه؟ بش. موسي ژون به او روخونيه بسپارت به حكم خدا ايمن از همه بلايا ورگردا.
اما بوبا جان دلمون كم طاقت و خدا كه قربونژ چه اينور دونيا به چه اونور دونيه ؛بندژ تينا وانتلو
آقاجاند جي عين مون دلواپسدو. با اينكه جر رمونو اما مخلصشان كه انديمن نگران تو؛ هميزن كه مانيد بخچژ عزيزو تو جي عزيزه به والا خيلي مردو.
هلا جي با همه حرف رفتنت حرفژ بيراه ني.
انشالله خير و صلاحد پيش بو
مامانيد عين اين چندوقت خيلي بسوت عين كفتر پرو وال وسته به،زوم بستيه. هوا مانيد جي داربه از تو دلژو گه خلقژ تنگو، توقعژ دارات باژ راحت تر از اينا به.
بي دشتيه، فكرژ نكر! آروم گنو؛ خوژ واويزو يه چند وقتي حالژ ويدر گنو.
همه جوره پشتتان بابا جان؛ همجوره، الان جي غربت دره، دلواپسدان اما را تا اصفهون كا و را تا اونور دونيه.
هميزن حرفا بابام مين كله ام اچرخا؛ انديمن بچرخا تا خو بژگفتان.
فقط دانشگاه اينترنتم دارت و مجبوريدان بعد كلاسها كتابخونه دانشگاه بمونان تا زون بان پيگير مقالام و درسام بان اما ابي كسي ني پيگير اشكم خاليم بو. مجبورا سر بي شوم زمينان و رخت و لباسام جي يه معزلي تر.
خوشيم پي شونبه، جمعاو!
تابستونم بي دشت و پاييزه از راه برسا با دو سه تا خواستگار بخچه پريا و يكي دوتا جي بخچه مون.
پريا يحتمل به اوني كه همكلاسشو راغبترو اما بخچه مون فرقي ندكرو. همه خواستگاراژ رغيبمنده. اما درد رغيب ود درديو!
اگه شي كرو فكر و خيالژ درگير گنو و ابي تا چند سال شايد جي بخچه تموم عمر را بژنبران
با اينكه ابي چي پنهون نداران اما همون خيلي به پريا وابستيان.
بيست و چاريمين قسمت

ري حساب دل پريا همه اول پسا ري مهراد ،همكلاسيژ سرمايه گذاري تحقيقاتيژون كرت؛ آقاجان چن پسا تا اصفوون بومه و پي پيچوله خواستگار پرياش واقولوسنا.
مامان جان جي كمژ نارت و بعد تاييد آقاجان دو پسا فاميل نزديك مهرادژ دعوت كرت و هسابي سبك سنگينژ كرت.
مهر تاييد آقاجان و مامان جان دودورغه هاچست پا برگه ي مهراد . عامو و هالم جي بيكار هانچسدنده بشتنده و بمونده و بژون گرنا و بلاخره پريا و مهراد نومزدگننانده.
ننان تمايلم به رفتن و ري خوش نشون ندادنم به خواستگارا علتژ گنا و يا قسمت نبه گه يكي دو پستا رفتن و اومدن بخچه مون جدي نگناو به ياقي نرسا.
سن سال مامان جان، آقاجان و بنيه ژون ؛بعدژ جي خا برنومه پريا به گه يه هفت هشت ماهي بي خيال مون گننانده.
تقريبا سه ماه بعد عاريسيه پريا دعوت نومه مون جي برسا.
چه ذيقيم بكرت! اما هيش كي تبريك درس هسابي و از ته دلژ بينواتان.
گرچه هيچوژونه نوات اما آقاجان يكي دو پسا كه حرف رفتن و كي و چه وقتژ به ، به ميدي كسا. چشماژ اژوات گه كاش اين پيره نقل رفتنژ به؛ نه اين دتگه!
برعكس مون؛ميدي اصلا اهل ديري نبه و بي خيال خدمات خانواده و حمايتاژ ندگنا.
اگه دعوت نومه ميدي به ! يحتمل سر و صدا و خنده و شوخي تموم وقت دنبالژ به خوژ دمق همدكسا اما دنبال مون نگراني و استرس و دلواپسي و.
وختي ياد تيليفون بوبامه كان؛ آروم گنان. شايد اگه رفتن ميدي جي به از زور دلواپسي ديري هميزنژون كرت.
اگه رفت و آمد و ذيق و جوش خروش پريا و پاگشاي عاريسژ نبه؛ هر كا مون اشيدان، كيه ارواح گنا؛ سوت و كور.
حسرت شادي و هياهو و همراهي رفتنم به دلم بموند.
فرودگاه وقت ديم همد كسايدان يادم گفت؛ از اون شي عجيب و شي روي هفت هشت ساعتم تا خونسار سيزده ماهي بيدشتي. آقاجان عين سرلشگر قشون شكست خورته با آه و ناله ي هزار رقم درد.
مجبوري خوم را پرت كرت به كا ادگو بشان و چه رقمي بايد بشان و چند ساعتو و مرور مقالام و تقلاهام؛ قرار و چه چيا بينان تا درد ديري و غصه ي دلواپسيم و آه و ناله ي آقاجانم دست و پام سست نكرو.
بيست و پنجمين قس

از تيرون دبي و دو سه رو بوز بوز اين سفارت و هاگيرواگيرژ و دوبره پرواز و اختلاف فشار و كوفتگي را .
وقتي برسان احساسم كرت از زيرتريلي برنومان
ايزن گه نموزانا مردمه و هياهوي فرودگاه و چند و چون خدماتژون كسان و حظ ببران.
از زور خستگي چشمم سياهي شفت.
اگه مخارجژ انديمن علومت نبه، تنها نتوميدان.
مين فرودگاه اسم مون صدات كرنده؟!
دوبره گوشم واكرت؛ كه دنبال مون گردو؟ اطلاعات پرواز لس آنجلسم پرسون پرسون واوسط و دمژ بمدي يكي منتظرمو؛ واژ پرسا: سيمين خانام صداقت پيشه؟
هاج و واج بژ كسان: اين كبو؟ كا مون اتشناسو؟
گه با خنده اشاره به جيبژژ كرت؟
و اژوات: رمز هادان خدمتتون؟
هيچ نمفيما چي شي دژو؛ كه يگرا بمدي از مين جيبژ تفتاله گرتگونژ برنارات و اژوات بفرماندين!
اول فكرم كرت خو درآن و همژ خو دينان گه اژوات مون ادونرسان هتلدون و فردا تا دانشگاه همراهيدون كران.
خووگاه با قيمت مناسب و خاناماي ايراني جي تا پس فردا هماهنگو و بعد ابي مزاحمدون ندگنان تا وقتي امر بفرماندين.
تازه يكم دوزاريم بي گفت اموات: اجازه هاددين اول خبر رسيدنم هادان. دلواپسمنده.
اژوات: حتمي !
از واي فاي پرسرعت فرودگاه استفاده كردين .
تا با مامانم بنگاشت خيالژون راحت گنا و اژونوات باورشون ندگنا گه آرين نوه مش محدباقر يارغار وچگي آقاجان و هم خدمتي سربازيش سر وقت و قرار اونور دونيه بوميه عقب نوه عزت الله تا مبادا دتش مين غربت تينا بمونو.
اونورا گه فكرم كرت آقاجون عيننه سرلشگر قوشون شكست خورده؛ خسته راه به از خوسار به اهواز بشتبه تا مش محدباقرژ واوستبه و ورگردابه تا تيرون مون بدرقه كرو.
آرين دوبره از جيبژ تفتال گرتگونژ برنارت و ري به ديم مونژ بگفت.
تفتال گرتگون آرينم مين اشك ذيق بخورت.
بوبام راستژ وات گه آقاجانم همه رقمه مردو!
آرين سنگ تمومژ بينا تا مون هسابي جاگير پاگير گنايان .
خدا خيرژ هيدو وگرنه نصف پيلي گه دانشگا بورسيش كرتيدان همون رواي اول پا هتل بشتبه.

بيست و ششمين قس

ارتباط با مامان و بابام سخت نبه و هرشي تا دوتا كلوم جي گنو امونه تنگاشت البته شوم مون و روي اونا اما بخچه انگاشتن با آقاجان و مامان جان خيلي سخت به و بيشتر پيغامي به غير چند پسا مامان و بوبام بشتندن خونسار و چند پسايي جي آقاجان و مامان جان راهي تيرون گننداه مين اختلاف ساعتا و رفت و آمد كلاسام باژونم تصويري بنگاشت؛ هر پسا يكچيم دارت گه از آرين و كمكاش بواژان و آقاجان چشماژ از ذيق ايزن ادبيليكا كه مين اينترنت جي ادگنا بينه.
بودن آرين بخچم قوت قلبو گاهگداري با آرين اينترنتي حال و احوالم كرت و بخچه كارام راهنمايي هادگفت و مين همين حال و احوالا خبر گنان گه تا چند وقت تر درسژ تموم گنو و شايد ورگردو.
تعطيلات كريسمس برسا و مون جي خواي نخواهي كلاسام تعطيل گنا؛ يا كاراي عقب موندم زياد دارات اما يه رو آرين زنگژ بي خوس كه نزديك درو؛ نزديك منزلگاهي گه با راهنمايي آرين اجاره كرتيه كه اكثرا دانشجو يا دتاي شاغل ايراني مينژ اقامت دارنده؛ تعجبم كرت كه چي شي گنو!
بومه دم بره و مونژ دعوت كرت به يه قهوه خونه اي و سفارش دوتا فنجون قهوه و دو تا برش كيكژ هادا.
بيموات:خا آرين خان خبدين؟ با زحماتا هميشگي مون؟
سرژ زير خوست و شروعژ كرت به انگاشتن: اول گه بوبام زنگژ بي خوس و اژوات بايد هواي نوه ي دوست بوبام مسرم داربان؛ شاكي گنان گه وسط اينهمه گرفتاري اينور دونيه ؛ فكر كرنده امگو از دم بر چشم آخوند تا دم بر شازده احمد بشان ورگردان اما بوبام اصراژ دارت گه پيرمرد تا اهواز بوميه و ريژ درخوستيه توي جوون قود ني يه شهري تر بشه و هوا همشهريد داربه؟
ناراحت گنان و اموات يا چن اين چيا مطرح ني؛ زن و مردي ندارمين. اصلا نمگوا بيان عقبدون.
اتفاقي همون وقتا يكي از دوستام پيشنهادژدهادا بيان عضو انجمن دانشجويان ايروني ميشيگان گننان بعدژ چندنفري از همون گروه گه علاقمنديا مشابهي دارمين با هم ري يگ پروژه ي دانشگاهيم يك كار تيمي ايروني شروع كرمين.
بخچه همين از ديترويت بمونان ميشيگان تا برسان يادم گفت گه شوما تا دو سه ساعت تر ارسيدن؛ مون جي فرودگاه بهم دير نبه و بومان فرودگاه عقبدون.
مين دو ساعته معطليه جي با دوستمم بنگاشت و راهنماييم هاگفت چطيري به شما كمك كران؛ رفيقم از اول يكسر بوميه ميشيگان و آشنا جي زياد درو.
– قس بيست و هفت-قس آخر
با خومم اموات:خا چون ايناژ بوات؟ اگه نژواته به جي مون اصلا هاليم ندگنا؛ هيچ جوابيم نداران و بخچه همين همينام ازژ واپرسا.
هيچژ نوات غير اينگه: قهودون سرد گنا!
دو سه ساعت بعد كه بخچه هم اطاقيم -روشا-گه هلا خيلي با هم رفيق گنايدمينم بوات؛ بخندا: چقدر گيجي تو دختر؟!
مين دلم اموات بوباد گيجو؛ چه پينه گفته! اما ريژم خا نارات وامپرسا: چطور؟
اژوات: يعني گلوش پيشت گير كرده!
دوبره هاليم نگنا و هميزن بژكسايادن: مي خواست بدونه تو هم فهميدي كه از تو خوشش اومده يا نه؟
تو هم كه خوب فهموندي هيچ نفهميدي.
و هر هر بخندا؛

0

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.