بحث مهاجرت از ۱۹دی ماه تا ۲۵ام در گروه «دبیرستانی که شریعتی بود!» در نرم افزار پیام رسان وایبر طرح شده و خلاصه نظرات به این شرح طرح شد.
- طرح مشکل: روند بیشتر از متوسط مهاجرت از خوانسار و عدم افزایش جمعیت شهر طبق روند رشد جمعیت کشور:
- حاضران در بحث:
- مهترین دلایل مهاجرت: مشکلات اقتصادی، نبود شغل، نارضایتی از خدمات درمانی و آموزشی شهر، دخالت در زندگی خصوصی در نتیجه فرهنگ غلط مردم، نبود رفاه اجتماعی، کمبود تفریح و سرگرمی بویژه در شش ماهه دوم سال، دشواری شرایط زندگی برای افراد پویا، تنگ نظری برخی مردم در برابر پیشرفت ساکنان به دلیل تنپروری، سیل سال۶۵ و تخریب برخی اماکن تجاری و مسکونی که هنوز هم بازسازی نشده، کاهش روایط فامیلی، نبود ارتبطا بین سه عنصر فکر و سرمایه و مدیریت در خوانسار.
- در زمینه مشکل اشتغال: عدم جذب نیروی بومی در ادارات، مهاجرت سرمایهداران، نارضایتی از کسبه شهر که بازار را راکد میکند و در یک چرخه باعث خرید از شهرهای مجاور و کم شدن درآمد و کاهش بیشتر شغل میشود؛ از طرف دیگر کاسبهای شهر از تمایل ساکنان به بازار شهرهای اطراف و خرید نسیه گلایهمند هستند، استفاده نکردن از مزیتهای نسبی شهر مثل فراوری محصولات باغی (مانند کارخانههای قدیم شهر)، عدم رشد باغات شهر با کمک روشهای نوین آبیاری (قابلیت چهار برابر شدن دارد)، هدایت اشتباه سرمایهها مانند صرف وام هنگفت برای چاپخانه به جای صنایع تبدیلی مواد خوراکی، استفاده از امتیازات شهر برای صنایعی که نه مواد اولیهشان از خوانسار تامین میشود و نه بازار مصرف محلی دارند، موانع سرمایهگذاری در شهر از جمله داشتن احساس مالکیت بر شهر از سوی عدهای، بی برنامگی برنامههای اشتفال در شهر (مثلاً تعدد عسل فروشیهای شهر در نتیجه بیکاری است)، عدم اخذ موافقت اصولی از سازمان برنامه برای سرمایهگذاری و داشتن کمترین اعتبارات عمرانی در استان، کمبود امکانات صنعتی، اجتناب نیروی کار از کار زیاد و کمبود نیروی کار، مانع تراشی مردم و ادارات شهر برای هرگونه توسعهای، تحلیل شخصیت افراد تنها بر اساس پیشینه فامیلی و در نتیجه عدم همدلی، سرزنش افزادی که در فکر آبادانی شهر هستند.
- برخی راهکارها: احترام گذاشتن به یکدیگر، میدان دادن به جوانان، استفاده از روش مدیریت استراتژیک، حمایت مردمی از برنامههای توسعهای فرماندار، تسهیل شرایط شب نشینی های دوستانه و خانوادگی در شهر و فراهم کردن شرایط خوب زندگی.
- ویژگیهای سرمایهگذاری مناسب برای شهر: اشتغالزا یا مهارت زا برای نیروهای بومی، تامین مواد اولیه یا توزیع محصولات منطقه ای باشد، حداقل آلودگی زیست محیطی را داشته باشد، خدمات فنی مورد نیازش را از شهر تامین کند